M.C. Drullusokkar Stofnað 04.05.06.

Hvetjum félagsmenn til að senda inn myndir af sér og hjólunum sínum í félagaskrána.
Einnig ef þið eruð með skemmtilegar hjólamyndir, fréttir eða aðrar tilkynningar sem eiga heima hér.
drullusokkur1@simnet.is og/eða bjarteyg@internet.is

25.03.2015 08:23

Ferðasaga frá Óla.

Óli bruni á heiður skilið fyrir nennu sína við að senda okkur efni, karlinn hefur meiri að segja hætt störfum hjá slökkviliðinu, sennilega til þess að geta sinnt síðunni betur. En hér er löng, en skemmtileg ferðasaga af hringferð þeirra félaga um árið.

Hringurinn

Flest okkar hafa farið hringinn er það ekki, þ.e.a.s. að hjólað hringinn í kringum landið okkar. Eflaust fleiri sem hafa farið hringinn eftir að hann var nær allur malbikaður, nema einhverjir bútar þarna fyrir austan. En það eru ekki mörg ár síðan að aðeins hluti þessa vegar var með bundnu slitlagi og þá var gaman að lifa ekki rétt, svona að þræða holur og mis vel heflaða malarvegi, með tilheyrandi ryki og drullu þegar rigndi.

Fyrir nokkuð mörgum árum, svona í kringum árið 7, þá settumst við niður nokkrir félagar og ræddum um að nú ættum við sko að skella okkur á árlegt mót mótorhjólamanna, sem þá var haldið austanmegin á landinu. Við áttum allir frekar gömul hjól svo undirbúningur var nokkur bæði á hjólum og mönnum. Það þurfti að fara vel yfir allar gömlu græjurnar, þá meina ég hjólin, en við vorum fimm, allir svona á svipuðum aldri nema einn sem var nokkuð yngri. Við hittumst reglulega til að ræða þetta stórferðalag, en við vorum búnir að ákveða að fara norður um.

Hver og einn okkar eyddi mörgum kvöldstundum til eins og áður var sagt að undirbúa hjól. Það var skipt um olíu, kerti, hjólbarða ef með þurfti. Líka voru settir drullusokkar á frambretti á flest hjólin, einnig var farið í bókabúð og keypt einhverskonar glært plast sem notað er á bækur öllu jöfnu og það notað til að líma á sem flesta fleti til að verja græjurnar fyrir steinkasti. Það var meira að segja sett límband á framlugt til að verja hana fyrir einhverju !! Svo var eitt mörgum kvöldum með einum köldum til að skipuleggja allt, allavega var það sagt eða þannig sko.

Við ætluðum allir að gista í tjöldum í þessari ferð okkar og við vorum meðferðis með  a.m.k. fjögur tjöld !! Svo var það fatnaður sem átti að duga í þessar fimm nætur sem hugsað var að gista. Fyrst fyrir norðan, síðan þrjár nætur á mótinu og að lokum ein nótt ekki langt frá mótinu svona til að jafna sig fyrir heimferð. Einnig vorum við allir með eitthvað af verkfærum sem og algenga varahluti. Við vorum sko undirbúnir fyrir þetta alvöru ferðalag, en sumir okkar höfðu aldrei farið hringinn á mótorhjóli, aðrir voru búnir að því og þá meira segja áður en suðurlandið var brúað, en þá var hringurinn kláraður með skipi frá Hornafirði til Reykjavíkur.

Dagurinn rennur upp, við hittumst allir á einum stað við skúr nokkurn í vesturbæ Reykjavíkur, það var nokkuð mikil rigning þennan dag, svo það blasti við að það þyrfti að vera í regngalla allavega þangað til rigningunni létti. Einn okkar var nú reyndar ekki mættur, en í raun þekktum við flestir hann ekki mikið, jú reyndar einn okkar meira en hinir. Þessi félagi okkar var svona ef segja má svo tímalaus.  Meðan við biðum kom í ljós að einn okkar átti ekki regnföt og taldi slíkt bara fyrir svona kerlingar með pung, leðrið hefði dugað til þessa dags !! Meðan við biðum þá var tækifærið notað og náð í auka regngalla. Sá tímalausi mætir að lokum og nú var rætt um hvort við ættum að fara Hvalfjörðinn eða bara vera aumingjar og taka Akraborgina. Sú reyndist raunin og við hófum ferðina á siglingu.

Við ókum frá borði á Akranesi og stefnan tekin á Borgarnes, en þar sem við eins og áður sagt var þá  við ókum gömlum hjólum þá var ákveðið að stöðva sem oftast til að hvíla þau, fjögur þeirra komu frá landi sem þekkt er fyrir gæða rafkerfi !!, en það fimmta frá landi sem þekkt er fyrir almenn góð gæði !!. Þess má geta að sá tímalausi hafði ákveðið að mynda alla ferðina með svona tökuvél, sem í þá daga var nú kannski ekki stór en heldur ekki lítil.  Þessari vél varð minn maður bara að halda á í annarri hendi, eða báðum þó hann væri að aka, fjölhæfur ungur maður.

Við áttum stutt stopp í Borgarnesi svona til að mæla olíu á vélum, nema þessi eini sem átti hjólið sem kom frá hinu landinu. Næsta stopp var svo Bifröst og þarna var olía mæld a.m.k. á þremur hjólum. Fengið sér smá snarl og kaffi, en einn okkar drakk nú að öllu jöfnu bara pilsner. Við vorum ekki búnir að aka lengi frá Bifröst þegar við ökum fram á vegafram- kvæmdir og eins og allir vita þá er alltaf hugsað til mótorhjólamanna við þessar framkvæmdir ekki rétt !! Einhvernvegin komust við yfir þessa malar og sandhauga, það var eins gott að við vorum á hjólum með mjög svo netta hjólbarða. Enn rigndi eins og hellt væri úr fötu, en við létum það ekki á okkur fá, nema einu hjólinu var illa við rigningu og svona lét vita af því.

Lítið gerðist á leiðinni að Blönduós, en þar var tekið smá matahlé, þetta hefðbundna einn sveittur, franskar og sósa. Áfram var haldið eftir að mæla olíu og skoða ýmislegt annað, nema á þessu eina helvítis hjóli frá hinu landinu, reyndar verður að segja frá því að hin fjögur hjólin komu frá þremur verksmiðjum í landinu þar sem mótorhjólaiðnaður dó drottni sínum á vissu tímabili, en ein af þessum verksmiðjum stóð sig að öllu jöfnu betur en hinar tvær, því það hjól slapp alveg við olíuábætur, en svona til öryggis var olía mæld á því eins og hinum þremur. Enn rigndi og lánaði regngallinn virtist ekki alveg virka, af hverju, jú vegna þess að hann var hugsaður til notkunar við útivist t.d. göngu og hlaup, en ekki sem mótorhjóla regngalli, því var minn maður orðin nokkuð blautur, jafnvel fína leðrið hans hélt ekki vatni !!

Ekki langt frá Blönduós er brekka ein og fyrir neðan hana er nokkuð þekkt veiðiá sem og svæði þar sem nokkur hjólamót hafa verið haldin. Brekka þessi var þegar þessi saga gerist ómalbikuð og svona frekar gróf og með lækjarfarvegum eftir rigningar !! Við skröltum upp þessa brekku en stöðvum þegar henni líkur til að að spjalla, taka myndir og bulla. Þá fara að rúlla upp brekkuna hin ýmsu mótorhjól frá hinum ýmsu löndum, það stöðva allir og spjalla. Þarna var fólk frá Svíþjóð, Írlandi og Þýskalandi, já meira segja eitthvað um hitt kynið á eigin hjólum. Þegar þessi halarófa endar, þá heyrum við svona í fjarska drunur miklar og þær nálgast og nálgast og svo birtist orsök hljóðsins: Það er HardleyMovingDavidsonsoftail og þessari græjur ekur fullvaxin maður, með opin hjálm og einhverja leðurtutlu fyrir andlitinu, hann er í einhverju regndóti. Sumir kalla hann brems aðrir kyntröll eða eitthvað annað. Hann er einn á ferð og lætur vel af sér, finnst rigningin góð eins og segir í laginu, brosir og segir góðlátlega, eru þessar græjur ykkar bilaðar ??!!

 

För er fram haldið og það eru þessi hefðbundnu stopp frá Varmahlíð að Akureyri, já ég veit að stöðva fæstir frá Varmahlíð til Akureyrar ! En við gerum það til að taka myndir ! Enn rignir og nú hafa menn ákveðið að vera ekkert að liggja í tjaldi heldur fá sér gistingu á Edduhóteli sem er og var skóli á veturna og hótel á sumrin. En áður en haldið er á hótelið eru hjólin þvegin hátt og lágt og þá sérstaklega hjólið sem kemur frá hinu landinu. Það rignir enn og við trúum ekki okkar eigin augum, því okkur hefur verið sagt að það rigni nær aldrei þarna fyrir norðan. Kvöldið líður yfir spjalli um mótorhjól og veðrið sem og annað hefðbundið. Ákveðið er hvenær skuli vakna og borða morgunmat og síðan halda af stað og tími er ákveðin þ.e.a.s. nákvæmlega klukkan hvað skuli haldið af stað.

Næsti morgun, morgunmatur og svo farið að græja sig til ferðar, það rignir enn svo menn troða sér í regngalla og tuða um veðrið, ætlar aldrei að hætta að rigna á þessu skeri. Hjólin eru gangsett, þeim leyft að hitna og við sitjum þarna og bíðum eftir ja hverjum jú þeim tímalausa. Menn spyrja hvern annan hvar hann sé og í miðjum þessum umræðum þá birtist félagi vor í dyrunum og segir brosandi, nú er verið að leggja í hann, ég ætla fá mér morgunmat og svo er ég klár !!! Jæja menn drepa á hjólum og ræða aðeins um tímasetningar og að láta ekki bíða eftir sér !!

Nú er allt klárt og þá segir einn okkar, heyrðu ég þarf að skipta um olíu (getið hver) !! En hvað segja allir það eru ekki nema um 400 km frá Reykjavík og við erum búnir að vita af þessu ferðalagi í nokkra mánuði. Minn maður segir æ æ ég bara mátti ekki vera að því að skipta um olíu. Það rignir enn svo það er leitað að húsnæði til olíuskipta og það finnst, fín aðstaða og nú hefst vinna við olíuskipti fyrir restina af þessu stórferðalagi. Það gengur hálf brösulega útaf einhverju við að koma olíu á hjólið aftur, en allt hefst þetta og nú er allt klárt, menn galla sig aftur og nú er það Mývatn næst. En nei við erum varla búnir að setja í gang þegar olíuskipta- maðurinn segir: Heyrðu mig vantar filmu í vélina mína. Menn tuða eitthvað sýn á milli: Það var opið í gær og svo líka á leiðinni í olíuskiptin, en hvað við erum í fríi og hvaða máli skipta nokkrar mínútur til eða frá !!

Við stefnum á Mývatn og eins og elstu menn muna var vegurinn við Mývatn sérstaklega gerður með mótorhjólamenn í huga og þá aðallega til aksturs í rigningu. Þetta er svona blanda af brúnum leir, sandi, smá möl og svo einhverju límkenndu efni. Við þurfum að hafa okkur alla við að hreinlega fljúga ekki á hausinn. Þetta er eins og aka á svelli, bílar æða fram hjá okkur og þeir ausa drullu yfir okkur alla, við erum farnir að aka á miðjum vegi til að hægja á umferðinni á móti sem og að hleypa engum fram úr okkur. Þvílíkur drulluaustur, en við náum Mývatni og sjáum í hillingu þvottastæði, því hjólin voru hætt að kæla sig, allar kæliraufar voru fullar af drullu og við sjálfir erum drullugir frá toppi til táar.

 

 

 

 

Nú hefst einn allsherjar þvottur á hjólum sem og mönnum, sem og svona smá viðgerðir á einu hjólinu, skipt um öryggi og svo auðvitað athugað með stöðu á olíu, nema á eina hjólinu. Meðan við erum að klára þvott og viðgerðir, þá sjáum við tvo einstaklinga á reiðhjólum. Þeir líta út eins og geimverur, þau eru þakin einhverri brúnni húð, en það sést aðeins í augu og munn, ja allavega þegar þau opna munn. Við sjáum og heyrum að annar reiðhjólamannanna er grátandi og það kemur í ljós að þetta er kvenmaður. Við eins allir alvöru karlmenn myndu gera bjóðum fram aðstoð okkar, við smúlum hjólin þeirra og skolum af þessu pari drulluna og gráturinn minnkar og minnkar. Við spyrjum parið hvað sé að, konan stynur upp að hún telji alla íslenska ökumenn brjálaða, þeir taki ekki tillit til reiðhjólamanna, bara aki fram hjá þeim á ógnarhraða. Þau segjast vera hjóla hringinn og hafi komið með Norrænu, hjólað suður um og eigi nú ekki langt eftir. En konan segir: Nei þessu er lokið, ég hjóla ekki meira á þessu landi, með ónýta vegi og brjálaða ökumenn, við tökum rútuna að Norrænu segir hún. Þeim hafði verið sagt í Hollandi, þ.e. heimalandi sínu að Ísland væri besta land í heimi að hjóla á !!

Við kveðjum Mývatn sem og nýja vini, nú liggur fyrir að hjóla um algjör öræfi, engin byggð, aðeins eins bensínstöð og ekkert nema auðn. En við höldum ótrauðir áfram í rigningunni á okkar frábæru malarvegum. Nú hefur myndatökumaðurinn fest myndavélina á hjólið að aftan og ætlar að ná öðruvísi sýn á okkar ferðalag. En eins og öllum mótorhjólum frá þessu framleiðslulandi nema kannski HD, þá skelfur myndavélin svo mikið að við erum allir í þrívídd sem og allt umhverfi okkar. Hann tekur upp fyrri iðju og notar hendur sýnar, stundum aðra en mjög oft báðar hendur, hjólið virðist rata sína leið. Við stöðvum næst á síðustu bensínstöðinni þarna í óbyggðinni og það er bætt á bensíni og olía athuguð að sjálfsögðu.

Enn rignir og menn eru orðnir hálf vondaufir um að það stytti upp í þessari ferð, en við erum karlmenn og látum ekki smá bleytu hafa áhrif á okkur. Höldum ótrauðir áfram með smá hvíldar og viðgerðarhléum, ja sko eitt hjólið er með rafkerfi frá framleiðanda sem fann upp myrkrið segir sagan. Nú svo eru smá sprengingar og skot frá einu hjólinu, skýringin á því er örugglega að hjólið er með einum strokk meira en eðlilegt getur talist á hjóli sem kemur frá þessu framleiðslulandi og þar með þrír blöndungar frá fyrirtæki sem hefur sérhæft sig í því að gera hjól illa gangfær. Þegar hér er komið við sögu þá er búið að uppnefna nær alla í hópnum. Sá tímalausi er kenndur við mexíkóska teiknimyndarfígúru, sá sem ekur hjólinu frá hinu landinu er kenndur við fugl, sprengju og hik hjólaeigandinn er nefndur eftir sprengju og rithöfundur er nefndur eftir dýrategund sem spangólar við fullt tungl. Við flestir skiljum ekkert í þessum uppnefningum og þá sérstaklega sá tímalausi.

Við sjáum áfangastað og hvað er að gerast það virðist ekki rigna þarna, það skín í sól á litlum blett yfir mótstað í fjarska. Við stefnum á flugvöll einn sem er í nágrenni við mótstað, en við höfðum ákveðið að senda hluta af búnaði okkar með flugi, svona til að létta undir með hjólum okkar, enda voru þau komin á miðjan aldur. Þarna ákveður sögumaður að gefa skít í allt sem heitir tjöld og tjaldveru, hann er blautur og kaldur, vill komast í bað og sofa í þurru rúmi. Hann tekur upp símann og hringir á hótel Eddu sem er aðeins nokkra metra frá mótstað, spyr um gistingu og jú það er til eitt sex manna herbergi fyrir svefnpokapláss.

 

 

 

Ég fæ verð og segi í símann ja allavega einn sem ætlar að gista og horfi á félaga mína og segi: Hvað viljið þið, þeir horfa á hvorn annan og svona tuða um kostnað og kerlingar sem þoli ekki smá rigningu og eitthvað fleira gáfulegt. En þeir gefa eftir og segja: Jæja ókey í þetta sinn. En ég fæ upplýsingar að við gætum fengið inn til okkar ókunnugan mann eða konu. Maður hugsar sá myndi ekki endast nóttina. Mætum á hótelið eftir að hafa skoðað mótsvæðið og rætt við nokkra hjólafélaga. Síðan tók við sturta og gufubað með einum köldum. Félagar mínir eru búnir að gleyma öllum tjaldferðum og dásama þessa hugmynd mína. Nú tekur við undirbúningur fyrir mótið og menn spyrja undirbúningur ? Já á þessum tíma voru þessi mót fyrir mótorhjólamenn á mótorhjólum sem kunnu að taka á því, engir tjaldvagnar eða húsbílar. Nei bara súpa og einn öl (í einu) og gleði og gaman.

Þessi mót eru að öðru leiti öll eins, skemmtanir, reynslupróf á getu manna í drykkju, aka hægt, hverjir eru sterkastir í reiptogi o.fl. o.fl. Það eru góðir skemmtikraftar, hljómsveitir og menn skemmta hvor öðrum á ýmsan máta. Þarna er nóg af hjólum til að skoða, hitta félaga og nýja vini, bulla um hjól, hvað best, hvað fer hraðast, hvaða er flottast og annað skemmtilegt. Menn eru þarna í allskonar ástandi, en þó þeir séu með gips á ýmsu stöðum, gangi um með hækjur með rækjur, þá stöðvar þá ekkert í að skemmta sér og öðrum. Menn hitta nýja vini, verða ástfangnir í tíu mínútur og allt sem fylgir þessum mótum, það er útilokað að láta sér leiðast. Dagarnir þarna líða hratt og vel, hver mínúta er notuð, ja allavega flestir, en sumir þurfa sofa meir en aðrir, svo er heilsa manna auðvitað misjöfn að morgni, en það tekur nú ekki langan tíma að laga það. Menn læra ýmislegt þarna t.d. hvernig á að nota klósettpappír til fullnustu. Ekki má gleyma að pissa á bungu og svo þá skemmtilegu aðferð við þá sem láta illa þ.e. að bara líma þá með límbandi við næsta staur. Við heyrum ýmis orðatiltæki t.d. að hjólamenn skoða steininn. En þessa daga mótsins skein sól í heiði og ekki dropi úr lofti.

Mótinu er lokið og nú skal ekið í næsta fjörð og gista þar eina nótt. Það er hefur örugglega verið fróðleg sýn að sjá félagana fjóra, já einn fór á undan okkur því konunni hans var farið að leiðast svo hann hjólaði einn suðurlandið til síns heima. En aftur að okkur fjórum já það hefur örugglega verið fróðlegt að fylgjast með okkur fjórum aka þessa í raun stuttu leið á áfangastað, því heilsufarið var svona svona, hjólum var ekki hallað í gegnum beygjur nei, þeim var stýrt eins og blikkbeljum og það var farið hægt yfir. Við komum á áfangastað og þarna fengum við lítið einbýlishús fyrir okkur. Nú var bara drukkið gos og eitthvað borðað, en ekki mikið. Menn sváfu hálf illa því engin "svefnmeðöl" voru með í för þarna. Nei nú var alvaran tekin við og langt ferðalag fyrir höndum á möl að mestu leiti.

Næsta morgun leggjum við þrír í hann, en einn okkar varð eftir og ætlaði að dvelja þarna í einhverja daga. Við erum aðeins hressari, en helvítis andskotans rigningin er mætt aftur og að auki blæs hann nokkuð. En það þíðir ekkert að væla við leggjum í hann. Ferðalagið gengur ágætlega með smá stoppum til að tékka á olíu og svona smá yfirferð á okkar græjum. Rétt vestan við Hornafjörð þá taka við vegaframkvæmdir sem ætla aldrei að taka enda. Þetta er góð reynsla í utanvegaakstri á götuhjólum. Það kemur einn og einn góður kafli, sá sem ekur margstrokka hjólinu er fremstur svo ég og sá tímalausi rekur lestina.

 

 

 

Það rignir og það er rok, við erum bara með eitt í huga ljúka þessu og þá sem fyrst. Nú kemur smá góður kafli og það er aðeins bætt við hraðan, það er ekið yfir brú en handan hennar taka við nýloknum vegaframkvæmdum, aðallega úr sandi. Ég sé að félagi minn hefur ekki tekið eftir þessu fyrr en of seint, engar merkingar og engin viðvörun. Hann gerir sitt besta til að halda hjólinu á réttum kili, en svo finnur hann að þetta er búið, hann muni falla. En hvað gera menn sem þykir vænt um hjólið sitt og ætla líka að klára túrinn, þeir bjarga hjólinu og leggjast bara undir það. Hjólið sleppur að mestu en rifbein þola illa svona meðferð, en minn maður talar ekkert um það fyrr en nokkrum dögum síðar.

Það rignir svo mikið og rokið er það hressilegt að þetta er eins og að vera í háþrýstiþvotti. Við sjáum ekki mikið allir með lokaða hjálma og þeir móðast stundum. Við stöðvum í Vík og reynum RainX, en eins og allir vita þá virkar það ekki nema skamma stund á plasti. Einhvern veginn náum við á Selfoss, blautir og hraktir, smá bensín og olíutékk, síðan skal þetta tekið í einum rykk. Heiðin bíður okkur velkomna með svartaþoku og rigningarúða, hvað höfum við gert almættinu spyr maður sjálfan sig. En brátt sjáum við ljósin í "stórborginni" það bíður okkar heitt bað og eitthvað að borða, ja allavega vonar maður það. Það er nú algjör lágmark eftir svona stórferðalag er það ekki. Við kveðjum hvorn annan og þessu ferðalagi er lokið og þá þegar á þeirri stundu erum við búnir að gleyma vosbúðinni og vegakerfinu. Nei það sem stendur eftir er frábært ferðalag á alvöru mótorhjólum með góðum félögum, minningin mun lifa með okkur til síðasta ferðalagsins.

Skráð af ferðalang nr. 5

p.s. söguhetjur voru: Haukur Richardsson, Torfi R. Hjálmarsson, Þröstur Víðisson, Pétur Andersen og Ólafur R. Magnússon


25.03.2015 08:13

Súkkugrein


Suzuki GSX-R1000 árgerð 2015

Þetta er græja sem borðar Hondur í morgunmat segja sumir blaðamenn mótorhjólablaða, en hvað vita þeir. En hér er á ferðinni einn eitt snilldartækið frá "besta" mótorhjólaframleiðanda heims!! 2015 Gixinn er sagður tæknilegt undur á tveimur hjólum. Mótor er hefðbundin fjögurra strokka línuvél 999cc, þjappa er 12,9:1, er vatnskæld, með tveimur yfirliggjandi knastásum, gírkassi er sex gíra og aflinu er komið til skila í öllum gírum og togið er líka mjög gott, þessi græja er hugsuð til að aka hratt (munum 90 km hámarkshraða) og uppgefin hámarkshraði er sagður 180 mílur á klst, ja svona rétt um 300 km á klst.

                                                              

Allt þetta afl sem ökumaður hefur til umráða væri í raun alveg ónothæft ef ekki væri fyrir frábæra (ál) grind, góða fjöðrun, frábærar bremsur og annað góðgæti. Gixinn hefur verið í framleiðslu svo lengi sem elstu menn muna og 1000 græjan hefur náð því að vera besta hjólið í þessum stærðarflokk í yfir tíu ár og fengið titilinn TheTopPerformer (nú er S.A. farin að brosa, S.A. stendur fyrir Suzuki Always !!). Og nýjan 2015 græjan ætlar að standa undir nafni og öll þessi þróun þessa hjóls er sótt á brautir heimsins og þá aðallega MotoGP.

                                                              

Hjólið kemur með tveimur fljótandi diskum (sérhannaðir til að standast mikinn hita) að framan og Brembo bremsudælum sem og ABS. Það er í raun alveg sama hvar þú gefur inn og í hvaða gír (ja svona innan skynsemismarka) mótor hjólsins tekur alltaf hressilega við sér. Mælaborð er með alls konar LSD mælum þ.e.a.s. bæði hraða og snúningshraðamælir. Svo er klukka, hitamælir, olíuviðvörun, gírstaða/í hvaða gír, brautarklukka o.fl. ofl. Standpedalar eru stillanlegir um 14mm á tvennan máta og bremsupedali færist með, einnig er hægt að stilla skiptipedala í samræmi við standpedala.

Sætið er úr leðri segja þeir. Framdemparapípur eru 43mm eru frá Showa (BPF) og er fjöðrun stillanleg á allan máta. Að sjálfsögðu kemur hjólið með SlipperClutch, þannig að hægt er að skipta hressilega niður um gíra án þess að læsa afturhjóli. Pústkerfið er 4-2-1 og að sjálfsögðu hljóðkútur á stærð við stóra ruslafötu !! Svo eru allskonar skynjarar í pústkerfi, beina innspýtingin er einnig tengd tölvukerfi svo vinnur þetta allt saman til að allt virki nú rétt og bilar aldrei segir S.A. frekar en aðrar Súkkur !! Hægt er að stilla inngjöf á þrennan máta þannig að aflið komist til skila miðað við aðstæður og þessi stillitakki er vinstra megin á stýri. Hjólið kemur með tölvustýrðum stýrisdempara. Hægt er að skrifa miklu meira um hjólið, þ.e.a.s. allt þetta tæknilega og hvernig það "höndlar" en prufuökumenn þessara hjóla eru flestir fagmenn og eflaust fáir hér á landi sem ná því að nota hjólið á þann máta sem þessir blaðamenn gera því þeir eru að aka á lokuðum brautum við bestu aðstæður. Jæja nóg komið um súkkur og næsta grein, ja kannski R1 Yammi eða alvöru Kawi, Hondugrein um RR Hondu hefur þegar verið skrifuð og send heimasíðu snillingum.

Stolið og stílfært af netinu

Óli bruni



17.03.2015 07:26

Smá samantekt frá Óla (ekki) bruna.




2015 KawasakiConcours 14 ABS

 

Margir hafa dásamað FJR Yamaha sem alvöru ferðahjól og það er skiljanlegt miðað hvað Yamminn hefur verið í framleiðslu lengi sem og vinsælt hjól. En sumir segja, já sumir að í raun sé Yamminn skellinaðra við hliðina á KawasakiConcours 14 ABS !! Concours má þýða sem fullmótað hjól og þessi græja er nokkuð nálagt því (allavega segja sumir hjólablaðamenn það). Saga þessa hjóls eða réttara sagt nafnið á hjólinu má rekja aftur til ársins 1986, en undir þessu nafni hefur Kawasaki framleitt hjólið sem Supersport ferðahjól. En orginal hjólið ZG1000 var framleitt í nær 21 ár án mikilla breytinga og grunnurinn að því var sóttur til Ninja 1000.

Councours hjólið var kynnt almenningi árið 2008 og var valið hjól ársins það ár af t.d. Rider blaðinu. Það vakti strax mikla athygli, enda ekki nema von með þennan mótor í ferðagræju og var Concours hjólið með innsigli til að takmarka hámarkshraða við 186 mílur á klst. (held reyndar sjálfur að þessi fullyrðing eigi við annað hjól frá Kawasaki), eða eins og ZX14 hjólið. Þessi græja kemur auðvitað ABS bremsukerfi og ýmsu öðru sem fjallað verður betur um hér á eftir. Hjólið kemur með fjögurra strokka vatnskældum línumótor er í raun 1352cc og með tveimur yfirliggjandi knastásum og sextán ventlum. Uppgefið 144.2 hestöfl, tog er 95.3, því ætti aflið að duga jafnvel hörðustu "plastgræjuköllum". Gírkassi er sex gíra og skipting er mjög mjúk. Hjólið kemur með svokölluðu Tetra-Lever drifskafti sem gerir það að verkum að hjólið lyftir sér nær ekkert til hliðar við hressilegar skiptingar. Hjólið hikar aldrei við inngjöf, tekur við nær öllu við nær allar aðstæður.


Grind er úr áli Monocoque og er mjög létt. Hjólið er búið alvöru bremsum, að framan eru tveir fljótandi diskar og bremsudælur eru með fjórum stimplum, að aftan er einn diskur að vanda og bremsudælar er með tveimur stimplum. Hjólið er með KTRC tölvustillingu fyrir átak til afturhjólbarða og svokallað K-ACT ABS bremsukerfi. Reyndar eru ekki miklar breytingar á hjólinu frá árinu 2014, en samt reyna Kawa menn að gera alltaf eitthvað nýtt, það er komið annað sæti, önnur framrúða, þ.e. hægt að stilla loftflæði betur að ökumanni. Einnig nýjar hlífar utanum hljóðkút, bremsukerfi uppfært, fyrsti gír er aðeins lægri, en af hverju að vera gera einhverjar stórbreytingar á einhverju sem virkar ??!! T.d. nota Kawamenn enn barka á bensíngjöf í stað einhverja tölvukubba, en einn smá galli á því engin hraða stillir (cruisecontrol).

 

 

 

Prufuökumenn hæla þessu hjóli mikið þ.e.a.s. seinni tíma hjólum, fyrstu árgerðir vöktu ekki eins mikla hrifningu. Áseta er mjög þægileg, stýrið liggur vel við ökumanni, fótstandar eru þannig staðsettir að ökumaður á gott með að taka utanum bensíntank með hnjám, þú situr "dulítið" eins og á sporthjóli. Sætishæð er 32.1 tomma (reikna svo). Nýja sætið er þægilegra ásetu og mjórra að framan heldur en eldri árgerð, veitir einnig betri stuðning og er með betra áklæði þannig að þú rennur ekki til við að bremsa eða halla hjólinu hressilega. En hjólið er þannig byggt að það má halla því hressilega í beygjum án þess að reka neytt niður. Til þæginda kemur græjan með hitahandföngum. (uss ekki hiti í sætum !!).  Hjólið er engin léttagræja vigtar um 692 pund með öllum vökvum. Hjólið kemur með hliðartöskum sem ættu að duga öllum, ja allavega flestum ef þeir ferðast einir, spurning með þegar konan vill fara með !!??

Stolið og stílfært af netinu og úr blöðum.

Óli bruni


08.03.2015 19:17

Smá ferðasaga

Ferðasaga frá Óla bruna. Skemmtileg saga og metnaðarfull skrif, endilega lesið þetta.

Enn er vesen með myndir,,,

Vitringarnir þrír á mótorhjólaferðalagi og þrír bjórar.

Að ákveða að fara í tveggja vikna mótorhjólaferðalag til annars lands er alltaf skemmtileg tilhugsun og hvað þá ef það er fyrsta ferðin á mótorhjóli á erlendri grund. Svona ferðalag krefst alltaf einhvers undirbúnings bæði á hjólum sem og á búnaði sem á að hafa með, sem og að er það tilhugsunin að hitta einhverja félaga og/eða  að heimsækja einhverja vissa staði.

Þetta ferðalag hafði staðið til í hátt í tvö ár, við þrír höfðum allir eignast gömul mótorhjól og höfðum lagt mikið á okkur að gera þau nánast eins og ný, þessu hafði fylgt mikill tími sem og kostnaður og já mikil ánægja að sjá þessar græjur verða eins og nýjar. Í öllum okkar hugleiðingum sem og pantanir á vara og aukahlutum höfðum við komist í samband við þó nokkra aðila sem urðu svona hálfgerðir kunningjar. Einnig höfðum við allir þrír gengið í mótorhjólaklúbb í Englandi sem tengdist þessari tegund hjóla.

Og nú ætluðum við að slá tvær flugur eða fleiri í einu höggi, fara í ferðalag, í betra veður, hitta góða kunningja, fara á mótorhjólamót, skoða mótorhjól, borða góðan mat og drekka þrjá bjóra!!!! Einn okkar var í góðu sambandi við flutningsfyrirtæki og kom á góðum samning með flutning á þessum þremur hjólum, eina kvöðin var að við sjálfir yrðum að útbúa og ganga frá hjólum fyrir þennan sjóflutning. Við vorum búnir að tilkynna komu okkar á þriggja daga mót, þannig að þó nokkrir aðrir mótorhjólamenn vissu af komu okkar til Englands

Það voru nokkuð margir dagar og kvöld sem fóru í það að græja hjólin okkar sem og hluti með í þessa ferð, tjöld, svefnpokar, fatnaður, verkfæri, vissir varahlutir ofl. Þegar hjólin voru klár þá litu þau út fyrir að þeim væri ætlað að fara með okkur í a.m.k. ársreisu. Þau litu út eins og klyfjuð kameldýr. Hjólunum var komið um borð í skipið sem myndi flytja þau á áfangastað, þegar við vorum að sjóbúa þau komu nokkrir skipverjar til að horfa á aðfarir okkar og þeir gátu ekki orða bundist og sögðu: Heyrðu þið vitið að yfirleitt eru þessi skip á réttum kili, ef þeim hvolfir þá skiptir það engu máli hvort hjólin hangi föst á hvolfi !! En við sko settum a.m.k. tíu spotta/strekkingar frá hverju hjóli í örugga festingu á þessu stóra skipi= Safe rather than sorry !!

Hjólin lögðu af stað nokkru á undan okkur en við ætluðum að fljúga utan taka síðan lestir á áfangastað, þ.e.a.s. að hafnarsvæðinu þar sem hjólin myndu bíða okkar. Kvöldið fyrir brottför okkar var að sjálfsögðu slegið upp mikilli veislu þar sem við félagnir þrír fengum okkur þrjá bjóra!!! Með góðum félögum. Það var síðan mjög snemma (mið nótt) næsta dag sem við félagarnir héldum útá flugvöll, frekar framlágir en tilbúnir í góðan morgunmat= Þrír bjórar!! Að loknum morgunmat þá var aðeins verslað og hver okkar keypti eina skoska malt viskí flösku sem hugsað var sem gjöf til góðra kunningja á ferðalagi okkar !! Eins og góðum ferðamönnum sæmir fengum við okkur þrjá bjóra í flugvélinni ! Síðan var lent og við tók kapphlaup að finna réttu lestina, úff þessir útlendingar skilja bara ekki góða ensku og við vorum sendir milli brautarpalla og já þurftum að taka leigubíla í það.

 

Jæja komnir um borð í fyrstu lestina og nú lá fyrir okkur að skrölta með nokkrum lestum, já við þurftum sko að skipta um lest í nokkur skipti í þessu dagsferðalagi okkar. Ferðalagið gekk nú bara nokkuð vel og við hittum marga misskemmtilega ferðalanga. Á einum stað þá settust í nágrenni við okkur fimm náungar sem voru fjallhressir svo við fórum að spjalla við þá og eitt leiddi af öðru. Ekki mikið að gera þarna og lítið um veitingar svo nú var munað eftir þeim veigum sem verslaðar höfðu verið í upphafi ferðar. Það leið ekki á löngu þangað til þessir nýju vinir okkar voru búnir að taka upp gítar og já það var bara slegið upp stærðar veislu. Að henni lokinni þegar þessir vinir okkar yfirgáfu okkur voru tvær flöskur búnar af þessu eðal viskí, uss það er bara ekkert í þessum skoskum flöskum !!

Ekki löngu síðar þá stöðvaði lestin í einhverjum bæ og við þurftum að skipta um lest og bíða eftir þeirri næstu. Því var sest niður utan veitingastaðar á lestarstöðinni og keyptir "þrír" bjórar. Síðan var setið þarna og talað gáfulega um landsins gagn og nauðsynjar sem og eflaust mótorhjól. Síðan kemur lestin og við gerum okkur klára til að halda för okkar áfram. Þar sem söguhöfundur er frekar nákvæmur og stundvís þá sagði hann við félaga sína tvo, en því verður að koma að: Einn okkar telur klukkur og mætingar á réttum tíma algjöra tímasóun!!, jæja við komum okkur um borð þó svo þessir þrír bjórar séu ekki búnir !! Ég geng um borð og fæ mér sæti og tel fyrir víst að félagar mínir tveir séu rétt á hæla mér. En nei allt í einu fer lestin af stað og ég sé þá ekki, ég stend upp og fer að leita þeirra allstaðar en finn þá ekki. Hver andskotinn hugsa ég, hér er ég staddur á erlendri grund, ekki með neinar skriflegar upplýsingar hvar hjólin eru nákvæmlega geymd, ég er í raun allslaus, því einn félaga minna var með öll viðeigandi gögn. Jæja þarna sit ég og veit bara ekkert í minn haus, það voru engir gemsar á þessum tíma og nú er maður bara einn og yfirgefin. Eftir að hafa setið þarna í þó nokkuð langan tíma þá birtast félagar mínir og skilja ekkert í því hvernig þeir gátu tínt mér !!

Komið var á áfangastað þ.e.a.s. á hafnarsvæðið þar sem skipið lagðist að og við allir í toppstandi til að taka á móti hjólunum. En eins og alvöru hjólamönnum er einum lagið þá náðum við að koma hjólunum frá borði og niður á hafnarbakkann, nú var orðið vel rökkvað og svæðið illa upplýst, en okkur hafði verið sagt hvert við ættum að fara með hjólin til tollafgreiðslu og reyndar sagt að við gætum reiknað með því að fá þau ekki afhent fyrr en á mánudagsmorgun en nú var laugardagur. Við ókum af stað til að leita að viðkomandi skemmu og á leið okkur þá ókum við yfir mjög svo mjóa brú sem reyndist  svo ekki brú heldur svona hluti af skipastiga, þessi brú var handriðalaus og ekki hugsuð til akstur ökutækja og það hefði verið hátt fall í sjóinn ef menn hefðu ekki komist yfir. En einhvern veginn komust við á áfangastað og komum hjólunum fyrir í þessari tollskemmu.

 

 

 

 

 

Síðan fórum við á veitingastað á hafnarsvæðinu fengum okkur aðeins að borða og þrjá bjóra!! Þarna sátum við og töluðum við hressa hafnarverkamenn sem og aðra gesti. Við vorum ekkert að flýta okkur því það lá fyrir að við gætum ekki náð í hjólin fyrr en eftir tvær nætur. Það var allt í einu komið kvöld og okkar ágætu gestgjafar, þ.e.a.s. hjónin sem ráku þennan pöbb sögðu okkur að nú væri verið að loka staðnum. Af okkar einskæru visku þá spurðum við hvar væri næsti gististaður ? Þau svöruðu því til að það væri algjörlega öruggt að við fengjum hvergi gistingu á þessum tíma kvölds. Þarna sátum við og hugsuðum: Við erum húsnæðislausir, tjöldin okkar hjá hjólunum og við bara á götunni. Þau hjónin hafa eflaust séð hvað við vorum umkomulausir og sögðu við okkur, þið bara gistið hjá okkur, ekkert mál, við erum með íbúð á efri hæðinni. Við vorum gráti nær af þakklæti og þreytu og þremur bjórum, viskí o.fl. !! Þarna gistum við í góðu yfirlæti í tvær nætur og svo sem ekki snyrtilegasta gisting í heimi, en gott fólk sem tók inn til sín blá ókunnuga útlendinga.

Á mánudagsmorgun náðum við í hjólin okkar og þá var okkur sagt að fara útaf svæðinu í gegnum tollhlið sem við og gerðum. Í tollhliðinu stöðvuðum við með alla pappíra klára, en þeir vildu ekkert við okkur tala og sögðu okkar að koma okkur í burtu= semsagt við hefðum getað náð í hjólin á laugardeginum og ekið beint útaf svæðinu án athugasemda. Jæja svona er lífið.

Nú var för okkar haldið áfram að næsta bæ, en við vorum nú ekki komnir langt þegar afturhjólbarði á einu hjólinu gefur eftir þ.e. sprungið dekk. Við vorum með einhverja brúsa af dekkjakvoðu en það dugði ekki neytt vegna þess að það voru slöngur í dekkjunum. Við komust þó aðeins lengra og þá höfðu þó nokkrir ökumenn stöðvað og boðið fram aðstoð sína. Jæja við leituðum að dekkjaverkstæði sem myndi vilja gera við mótorhjóladekk, en það gekk ekki neitt þau vildu ekkert fyrir okkur gera. Þá kom þarna maður og sagði okkur að elta sig á mótorhjólaverkstæði ekki langt frá, meiri kvoðu dælt í dekkið og haldið af stað. Fljótlega blasti við okkur þessi gamli skúr/skemma og þar hittum við fyrir eldri mann sem auðsjáanlega var búin að vinna þarna í tugi ára. Hann sagðist vera eigandinn. Bauð okkur inn og sýndi okkur allt, tók við að gera við dekkið. Þarna inná á verkstæði hans voru mótorhjólahlutir útum allt sem og hjól í viðgerð, einn algjörlega af gamla skólanum. Bauð okkur síðan inn hjá sér heima þar sem kona hans tók á móti okkur með heitu te og einhverju góðgæti. Hann sagðist vera veiðimaður á silung og vissi mikið um landið okkar. Frábær hjón með einstakt hjartalag. Meira um þau síðar hugsanlega.

 

 

 

 

 

För okkar var haldið áfram, en svona ýmsar smábilanir plöguðu tvö hjólin þarna í upphafi, t.d. hjá mér sleit kúplingin ekki vel og hjólið lak olíu frá heddi. Við komum við í útgerðarbæ einum og þar hittum við nokkra hjólamenn sem voru svona frekar skuggalegir í útliti, ja miðað við okkar útlit ha ha. Þeir skoðuðu hjólin okkar og fannst mikið til koma að þarna væru þrjú hjól framleidd í þeirra landi og litu öll út eins og ný þó þau væru að verða þrjátíu ára. Þeir buðu okkur í heimsókn sem við og þáðum og meira um það síðar. Nú var stefnt á bæ sem frægur er fyrir fallegt umhverfi sem og ýmsar merkar gamlar byggingar, kastala, kirkjur o.fl. Hjólið hjá mér var eiginlega orðið kúplingslaust þarna og við farnir að horfa í kringum okkur eftir gistingu. Félagar mínir höfðu ákveðið að ég væri rétti maðurinn að spyrja um gistingu á þessum stöðum þar sem auglýst var Bed & breakfast, veit ekki af hverju en þarna var lýðræðið í hávegum haft. Ég bankaði á hurðir á þó nokkrum stöðum þar sem auglýst voru laus herbergi, en eitthvað virtist útlit mitt vera til trafala ja svartur leðurgalli og hjálmur í hendi, en samt snyrtilegur og meira segja vel klipptur og skegglaus !!

Við fjórðu tilraun kom til dyra kona á vel miðjum aldri og ég kynnti mig sem og félaga mína sem stóðu álengdar. Sagði að okkur vantaði gistingu í ca. tvær nætur og gott væri að við gætum geymt hjólin okkar á öruggum stað. Hún svona horfði á okkur og sagði því miður á ég ekki tvö laus herbergi, maður hugsar með sér jæja áfram að leita, en hún bætir við brosandi en ég á eitt herbergi sem getur tekið þrjá, en þriðja rúmið er svona hálfgerður "beddi", ef þið eruð sáttir við að sofa saman þrír. Já já já segi ég og brosi út að eyrum. Eiginmaður konunnar tekur á móti okkur og segir hvað þau heiti og hann sé tyrkneskur Kípurbúi en konan hans sé Írsk.  Hann segir okkar að fara með hjólin okkar bak við hús því þar sé bílskúr. Þegar við komum þangað þá er hann að bakka bensanum sínum útúr skúrnum svo við getum geymt hjólin okkar inni á öruggum stað, við erum alveg hissa en mjög svo þakklátir, því þetta eru einu hjólin okkar og frekar sjaldgæf að auki. Svo er það smá bað, ja allavega fyrir suma ! svo er stefnt á þrjá bjóra. Á leiðinni í smá öl spyrjum við gestgjafa vora hvar sé gott að borða í nágrenninu. Þau segja viljið þið ekki borða hjá okkur það er þríréttað og kostar miklu minna en annars staðar. Við hugsum nær allir það sama hvað er varið í að borða á svona stað. En þar sem þau eru svo almennileg þá sláum við til. Við fáum okkur svo þrjá bjóra og mætum á tilsettum tíma í mat.

 

 

 

 

 

 

Meðan við sitjum og bíðum eftir matnum ásamt nokkrum öðrum gestum, þá sé ég að mikið er um matreiðslubækur þarna í hillum og ljósmyndir af einhverjum kokk með ýmsu frægu fólki. Ég sé líka þar sem gestgjafi vor Kípurbúinn er að í óða önn við grillið í porti bak við húsið sem er á þremur hæðum ef ekki fjórum. Forrétturinn kemur og það er rækjukokkteill og hann er sko alvöru, síðan kom einhver kjötréttur, en áður en lengra er haldið þá vildum við vín eða bjór með matnum, en það var ekki í boði=bannað, þá segir konan ég skal bara bjóða ykkur rauðvín on the house. Jæja kjötið kemur og það er farnar að renna á okkur tvær grímur, erum við komnir á veitingastað með a.m.k. þrjár michelin stjörnur, þetta er bara meiriháttar matur, síðan kemur eftirrétturinn og ekki versnar það. Allur þessi stórkostlegi matur fyrir smáaura. Af okkar þekktu háttsemi og allir veraldarvanir menn þá segjum við frá ánægju okkar. Þá kemur í ljós að þau hjónin ráku mjög frægan matsölustað í London og hann var yfirkokkur. Þau hafi síðan selt staðinn og keypt nokkur hús til að leigja út og ætluðu að búa í þessu húsi sjálf, en eins og stundum þá varð breyting á efnahag landsins og þau neyddust til að fara vinna aftur og breyta íbúðarhúsi sínu í gististað.

Að loknum þessa frábæra kvöldverðar þá vildi húsbóndinn fara með okkur í bíltúr um nágrennið og sína okkur helstu kennileiti. Við fórum í hans eðalvagni og meðan við ókum um þá vildi hann forvitnast um sögu okkar lands. Við sögðum honum stoltir frá okkar arfleið og einn okkar hélt langa tölu um fyrsta alþingi heimsins ofl. Hann skaut svona inní allt um sína arfleið og sögu Tyrkja sem og Kípur. Síðan komum við að mjög fallegri millu sem hann sagði að hafi við breytt í "pöbb" og vildi bjóða okkur uppá þrjá bjóra. Meðan við gengum í átt að millunni með sínu stóra vatnshjóli spurði hann okkur og þá aðallega þann okkar sem vissi mest um sögu okkar lands og var stoltur af, hvenær aftur hófst byggð á ykkar landi ?? Við allir þrír í kór segjum honum það með miklu stolti, já segir hann sjáið þið ártalið á vegg millunnar, ja hún var byggð nokkuð mörgum árum fyrir ykkar landnám !!!

Næsta dag var haldið sem leið lá, já við ætluðum að gista eina nótt í viðbót á þessu fimm stjörnu hóteli, að frægu verkstæði þar sem nýr eigandi hafði tekið við fyrir fáum árum, en þetta fyrirtæki hafið verið stofnað af einum aðal mönnum frægustu mótorhjólaverksmiðju Englands. Hann hafði líka tekið með sér einn besta viðgerðarmann mótorhjóla frá þessu fallna fræga fyrirtæki, þegar breski mótorhjólaiðnaðurinn leið undir lok. Af þessum nýja eiganda höfðum við félagarnir keypt vara og aukahluti í hjólin okkar fyrir a.m.k. eitt íbúðarverð !!! En ekki bara til að heimsækja þessa búð heldur til að láta skoða tvö hjólin, mitt vegna kúplingar og olíuleka, hitt hjólið vegna þess að hljóð mótors var eins og í eðal Harley eða gömlum Massey traktor. Það er tekið á móti okkur með virktum. Ofurmekkinn skoðar hjólin og segir að hann þurfi smá tíma, en þau ættu að verða klár deginum á eftir. Við skoðum allar aðstæður og kaupum eitthvað smádót. Eitt af því sem við skoðum er hjól eiganda fyrirtækisins. Það er blátt að lit og sama tegund og týpa og okkar, en hefur verið breytt all verulega í útliti, ég verð ástfanginn og læt taka mynd af mér á þessu hjóli og segi, ekki aftur snúið mitt hjól verður svona og flottara eftir ekki langan tíma. Eigandinn  brosir háðlega og segir: Nei því nærðu örugglega ekki !! En svona að gamni þá segir sagan annað.

Hjólin öll skilin eftir og stefnt á næstu mótorhjólasjoppu og það er sko ekki dónalegur maður sem rekur hana. Einn frægasti "gúrúinn" í öllu sem heitir "tjúningar"  og þróun hjá áður nefndri verksmiðju og auk þess að vera sjálfur frægur fyrir að keppa á spyrnuhjólum. Þarna var allt skoðað og sjálfur "gúrúinn" talaði við okkur og við upplýstum hann um hjólaeign okkar og líka að við sko værum stór kúnnar hjá honum. Hann hafði hitt íslendinga áður og þeir hefðu verslað við hann í gegnum tíðina. Þarna var okkur sýndar tvær græjur, ein 1000 kúbika en í hefðbundnu útliti (okkar hjól voru 750) og svo ein græja með sama mótor og við en með annarri grind og ja öllu öðru.

Nú við höldum sem leið lá að einu stærsta mótorhjólasafni heimsins og við vorum eins og krakkar í leikfangaverslun. Já sko þetta var alvöru, það var svo mikið af alvöru hjólum þarna að þetta varð hálfgert "overload". Fengum okkur að borða þarna og þrjá bjóra. Þess má geta að safn þetta brann svo að stórum hluta niður ásamt full af hjólum, en var endurbyggt og mörg hjólanna endurbyggð í sjálfboðavinnu. Síðan héldum við á heimaslóðir og tókum til við að skoða frægar byggingar, ein þeirra var svokallaður sumarbústaður kóngafólksins, en við köllum þetta að jafnaði kastala. Síðan tók við annar stórkostlegur málverður og samverustund með gestgjöfum vorum sem og tveimur öðrum gestum sem voru  "útlenskar" og horfðu á okkur þrjá með aðdáun í augum, sko þrír "bikerar" , allir fjallmyndarlegir og sko nýrakaðir og fínir eða þannig sko. En smá innskot við höfðum á þessari stundu fengið tvö herbergi fyrir seinni nóttina. Hver skildi nú fá að sofa einn án búkhljóða og öðru því sem fylgir því að sofa í sama herbergi og annar karlmaður. Einhvernvegin tók ég lykilinn að eins manns herberginu og annar félagi minn segir: Heyrðu villtu ekki frekar vera með hinum félaga vorum, þið eruð búnir að þekkjast svo lengi, Nei nei ekkert mál mér er alveg sama, höfum bara þetta svona alltaf þegar við gistum þá skal ég fórna mér og vera einn og þið getið deilt herbergi og sparað pening. Nei nei segir hann ekkert mál við verðum tveir saman, en öllu verður skipt jafnt vegna gistikostnaðar. Meira um gistingu síðar.

Næsti dagur tekinn snemma eftir frábæran morgunverð, áðurnefndir tveir gestir vildu fá að skoða hjólin okkar og líka að fá smá prufutúr. En við þurftum að ná í hjólin okkar og þegar við mætum á staðinn standa allir úti,  ofurmekkinn sem og eigandi sjoppunnar. Við auðvitað spyrjum um ástand hjóla og byrjum á mínu. Sko segir mekkinn: Kúpling var löguð með gamalli aðferð vegna þess að þú varst með nýjan disk og sem og pressudisk og þá vilja hjólin oft snuða þrátt fyrir að reynt sé að stilla kúplingu. Okkar aðferð er sú að setja hjólið í gang, setja í fyrsta gír, setja framdekk við vegg, gefa hressilega inn og sleppa kúplingu. Með olíuleka frá heddi þá sko borgar sig ekki að króma allt sem þú sérð og alls ekki hluti sem herða þarf að !! (jæja maður er alltaf að læra). Nú snýr ofurmekkinn sér að félaga mínu og fer að segja brúnaþungur já sko, ég á erfitt með segja nákvæmlega hvað er að sko, heldur svo áfram og telur upp heilan helling. Við sjáum allir að félagi minn verður á svipinn eins og honum hafi verið sagt frá andláti ættingja, því segir ofurmekkinn: ja sko hum hum þetta er samt Besta hjólið !!! Félagi minn brosir hringinn og man bara eftir einu sem sagt hafði verið: Þetta er sko besta hjólið, já hann var komin með vottorð frá ofurmekka Englands um að hann æki um á besta hjólinu !! Við héldum nú aftur heim og gerðum okkar klára fyrir brottför.

Úff hvað ég varð fúll að vera ekki með standpedala fyrir farþega á mínu hjóli eins og félagar mínir sem óku í burtu með sitthvorn "útlenska" gestinn sem héldu fast utanum sína ökumenn, jæja that´s life !! Við kveðjum gestgjafa vora og lofum að koma aftur, ekki spurning (sem ég og gerði en það er önnur saga). Nú var stefnt á næsta bæ og ég verð að koma því að veðrið í þessum túr okkar var mjög svo gott sól alla daga og hitinn milli tuttugu og þrjátíu gráður yfir daginn. Næsti bær blasir við, leit að gistingu hefst og við komum okkur fyrir, tjöldin eru gleymd því það kostar ekkert að gista á þessum Bed and breakfast með morgunverði sem dugar fyrir nær allan daginn.

Í þessum bæ er ýmislegt að skoða, söfn og kirkjur sem og annað, já já ég veit eruð þið mótorhjólamenn eða einhverjar kerlingar á menningarferðalagi. Félagar okkar heima trúðu ekki ferðasögu okkar um öll þessi söfn, kastala og kirkjur, fyrr enn ljósmyndir sönnuðu annað. Þessi bær bauð uppá ýmislegt þannig að við dvöldum lengi, sko vorum ekki á hjólum þarna um kvöldið heldur fengum okkur þrjá bjóra. Það leið á kvöldið og við vorum orðnir svangir aftur eftir kvöldmat. Því keyptum við okkur svona eitthvað kjötjukk í pítubrauði og ætluðum að snæða þetta á gististaðnum í rólegheitum og þar vorum við aftur þrír saman í herbergi í kjallara hússins. Við mætum á staðinn og hringjum bjöllunni, því við fengum ekki lykil að útihurð, því við urðum að vera komnir heim fyrir miðnætti til að trufla ekki aðra gesti, sko reglur í þessu húsi !! Jæja klukkuna vantaði þrjár sekúndur i miðnætti og húsráðandi tók á móti okkur horfandi á klukkuna með fýlusvip. Við buðum góða kvöldið fjallhressir eftir þrjá bjóra. Hann horfir á okkur og segir: Það kemur sko engin með mat inní mitt hús, það kemur vonda lykt af mat !! Sko hugsar maður ætli hann eldi morgunmatinn utandyra og láti gesti borða úti !! Ég segi: Það segir ekkert um þetta í húsreglum !! Hann stendur fast á sínu og lætur valdsmannslega. Félagar mínir segjast ætla að borða þetta á götunni, ég segi nei kemur ekki til greina klukkan er orðin tólf á miðnætti og úr því að reglur séu í gildi þá hljótum við líka að vera læstir úti, því húsið er lokað frá miðnætti. Ég segi: Ég vill fá endurgreitt nú þegar ég er farin (við vorum með tjöld). Svona svona segja félagar mínir, við bara hendum þessum mat. Nei segi ég harður og bæti við á minni amerísku ensku: Borgaðu mér til baka kæri gistihúsaeigandi, en mundu eftir því að hafa þessar matarreglur vel sjáanlegar, annars ætti að skrifa um þig í blöðum. Þá gefur hann sig og segir: Jæja en þið verðið að pakka afgöngum vel inn.

Næsta morgun mætum við í morgunmat með viðeigandi matarlykt um allt hús, já eins gott að hafa matarreglur !! Við sitjum þarna og borðum okkar morgunmat sem samanstendur af þó nokkrum eggjum, bacon, pulsum, lifrapylsa, sveppir, tómatar, kartöflur, ristað brauð, kaffi, djús og eitthvað fleira. Þá kemur reglugerðarmaðurinn til okkar brosandi og bíður okkur góðan daginn og spyr okkur hvernig við höfum sofið og fer óspurður að tala um mótorhjól, hann eigi eitt sem hann sé voða ánægður með, ég tek lítinn þátt í þessum umræðum. Hann bíður okkur að skoða hjólið sitt áður en við yfirgefum reglugerðargististaðinn. Félagar mínir tveir sem eru "séntilmenn" þakka gott boð og fylgja honum að skúrnum í nágrenni hússins.

En ég fer að pakka niður, því ég skoða ekki eitthvað "reglugerðarhrísgrjónaónýttjukk" !! Karlinn spyr þá félaga meðan hann sýnir þeim "hrísgrjónajukkið" sem er meira að segja á þremur hjólum, hvort félagi þeirra ætli virkilega að skrifa í blöðin um gististað hans. Þeir segja eðlilega: Já honum er alveg trúandi til þess, ef honum finnst á sér brotið !! Jæja segir hann biðjið hann afsökunar á þessu, ég var nefnilega sofnaður þegar þið hringduð bjöllunni og ég var bara illa fyrirkallaður !!

Eins og ég sagði áðan þá var veðrið mjög svo gott sól skein og hitastigið var hátt, við allir klæddir svörtu leðri, með lokaða hjálma, úff hvað það var heitt, já það sko lak svitinn frá enni niður á tær, það lá við að maður heyrði vatnsgutl í mótorhjólaklossunum því þangað lak svitinn. Maður jafnvel hugsaði í örskamma stund: Nú væri gott að vera heima á klakanum. Jæja eins og með öll alvöru hjól, þá stoppar maður oft og leyfir þeim að hvíla sig og þá sérstaklega þurfti að hvíla besta hjólið, því stundum virtist eins og einhver hefði gleymt skiptilykli inní mótor hjólsins. En við komust á næsta áfangastað sveittir upp fyrir haus en glaðir eftir góðan dag. Ég fer hefðbundið einn og yfirgefin í mitt herbergi, fer í sturtu já í annað sinn þann dag. Já það var sko misjafnt með okkur þrjá með baðferðir, tveir okkar töldu slíkt nauðsyn, lámarkið einu sinni á dag, en einn okkar fannst það nú ekki svo nauðsynlegt, allur þessir þvottur væri nú bara fyrir kerlingar.

Eftir góðan þvott á sjálfum sér og sokkum, sem og nærfötum, já já ég veit við erum kerlingar, þá fór ég og heilsaði uppá félaga mína í hinu herberginu. Ég banka á hurðina og hún er opnuð af öðrum félaga mínu, ný þvegnum og greiddum, en ég næ ekki að segja mikið, því á móti mér tekur lykt sem mér líður aldrei úr minni !!! Hún var eins og sambland af mjög gömlum eðalosti, gúanó stromp í fullri vinnslu í bland við svitalykt og eitthvað annað. Ég tek andköf og bakka, á móti mér er opin gluggi og þar stendur hinn félagi minn í svona ja voru einu sinni hvítar nærbuxur og er að fá sér smók, meðan hann er að hagræða sokkum í gluggakistunni, nú spyrja menn var hann að þvo þá ?? Þ.e. önnur kerling, nei nei ekkert svoleiðis, hann var að þurrka þá, því þeir voru hundblautir af svita !! Já þessi lykt gleymist aldrei. Hinn félagi minn umlaði eitthvað um að nú væri hann betur upplýstur um af hverju ég hefði valið að vera einn í herbergi.

Við vöknum og það er ekki laust við að nú fylgi smá spenningur fylgdi því að vakna, því nú var stefnt að mæta á stórt mótorhjólamót, þar sem við myndum hitta eigendur hjóla eins og okkar sem og félagar okkar í enskum klúbb sem þessi hjól tilheyra ef segja má svo. Á leiðinni þangað stöðvum við í litlum bæ og leggjum hjólum okkar við svona torg, förum í smá skoðunarferð, með tilheyrandi veseni þ.e. ég er ekki í réttum skóm til göngutúra. Jæja þegar við komum að hjólunum okkar og ætlum að gangsetja, þá bara vill ekki besta hjólið fara í gang, ætli sögð ábyrgð ofurmekkans sé fallin úr gildi, var ekkert að marka manninn !! Nú upphefst leit að biluninni, með allri okkar þekkingu og það líður ekki á löngu að við komust að því: Örsökina má finna í því að sá sem fann upp myrkrið og líka rafkerfi þessa hjóls er mættur !!=Lucas sjálfur.

Meðan við erum að brasa í Lucas þá koma þarna tveir menn á leið á sama mót og annar þeirra virðist hafa farið á námskeið hjá myrkrahöfðingjanum Lucas, því hann dregur upp alls konar víra og klemmur og perur o.fl. Hann er eins fljótur og sumar kanínur við vissar athafnir og segir: það er dauðarofinn á stýri hjólsins, þeir eru varasamir (já eins og flest annað í rafkerfi þessara hjóla !!). Látið þá vera og notið bara svissinn= kveikjuláslykill. Besta hjólið ríkur í gang og mér heyrist vélarhjólið segja: Besta hjólið er með Lucas rafkerfi !!

Við erum mættir á mótsvæðið og förum að spyrja eftir formanni klúbbsins sem einn okkar þ.e. sá okkar sem hafði ekki stórar áhyggjur af baðferðum eða rakstri (hafði ákveðið að raka sig ekki í ferðinni) hafði verið í sambandi við. Við bíðum þarna og horfum yfir allan þennan fjölda af hjólum sem og mannfólki. Mótsvæðið er fræg kappakstursbraut í Englandi. Nú loksins birtist maður með nokkra á hælum sér gengur að okkur og ríkur beint á mig og ávarpar mig með orðunum: Þú hlýtur að vera XXXX, en ég styn upp nei reyndar ekki það er þessi þarna með skeggið. Já segir hann eftir hann er búin að heilsa mér. Gengur að félaga mínum og heilsar honum með virktum og þakkar honum fyrir komuna alla leið frá Íslandi. Hann segir okkur frá því helsta sem er að gerast þessa daga og kvöld. Spyr um hvort við séum með tjöld, ef svo væri þá þyrftum við ekki að hafa áhyggjur af því, því búið væri að tjalda tveimur tjöldum fyrir okkur. Einnig spyr hann okkur hvort við viljum taka þátt í léttum kappakstri, honum sé skipt í þrjá flokka, race, fast touring og touring. Horfir á okkur og segir: Miðað við mína reynslu og svona það sem mig grunar, þá ættuð þið að sleppa öllu slíku og bara skemmta ykkur sem og fá ykkur þrjá bjóra.

Dagurinn þarna á mótinu leið hratt, það var nóg að skoða og hitta hina ýmsu menn og konur. Þarna voru margir frægir gamlir kappakstursökumenn og löngu síðar sá maður eftir að hafa ekki fengið eiginhandaráritun hjá þeim. Við vöktum að sjálfsögðu miklar athygli komnir alla leið frá Íslandi, sem og að vera með þrjú eins hjól sem báru af þarna á svæðinu. Við vorum stoltir eigendur og sáum líka að þetta var rétt, okkar græjur báru af. Einn okkar fór í næsta bæ til að kaupa þrjá bjóra, ja reyndar sex því þetta voru tveir dagar. Síðan var tekin upp ein svartadauðaflaska og öllum boðið að súpa á, já úr staupi við erum sko engir villimenn. Dagurinn var fljótur að líða í glens og gamni, já líka hittum við hjónin sem höfðu aðstoðað okkur í upphafi með sprungna dekkið á besta hjólinu. Það voru ánægðir menn sem lögðust til svefns.

Næsti dagur var tekin snemma, allavega af mér og hinum snyrtipinnanum því nú ætti að skella sér í sturtu og síðan að leita að morgunmat. En það fyrsta sem við tveir gerðum meðan hinn félagi vor svaf var að skoða hjólin okkar. Og eins og áður sagt þá var búið að vera einstakt veður, en þarna um nóttina hafði dögg legið yfir öllu svæðinu þannig að hjólin voru blaut eins og rignt hefði á þau. Ég byrja að þurrka mitt hjól og félagi minn sitt þegar hann svona hálfpartinn æpir upp "andskotinn" sjálfur !! Hjólið mitt er ónýtt !! Ég hleyp þessa 50cm og fer að skoða hvað hafi gerst. Jú félagi minn hafði pólerað/pússað allt sem pússað varð á hjólinu, alla bolta, rær, skinnur, já bara alla málmhluti.

Nú er það þannig að margt af þessu málmdóti er með sérstaka húð frá verksmiðju og ef maður pússar þetta hressilega fer þessi húð af. Og það er eitthvað í loftinu þarna svona eins og súrt regn, svo hjól félaga mín leit út eins og ryðhrúga, það hafði fallið á allt þarna um nóttina í rakanum, BESTA hjólið var kannski enn besta hjólið en það hafði fallið á það, ja eins og einhver sagði ef maður getur ekki verið flottastur þá er maður bara bestur !! Eftir að  hafa pússað og pússað og pússað þá héldum við og félagi minn að leita að þeim stað sem hægt væri að þvo sér= sturta. Það hafði verið í auglýsingunni um mótið að þarna ætti að vera flott aðstaða t.d. WC og sturtur. Við og félagi minn runnum reyndar á lyktina frekar enn að finna þetta eftir korti sem við vorum með. Þegar inní þessa aðstöðu var komið þá blasti við svæði, ja svona svipað og í eldhúsi í rússneskum togara, þarna höfðu klósett ekki verið þrifin í a.m.k. tíu ár, sturtur voru þannig að eiturefnagalli hefði ekki dugað, reyndar var búnaður heldur ekki til að nota sturtur, já hver er að þvo sér á "bikermóti", það var löngu horfið. Nú voru góð ráð dýr, ættum við að skella okkur í sama gír og félagi vor, hafa ekki áhyggjur af lykt og skítugu hári o.s.frv. Sleppur í einn til tvo daga sagði félagi minn, nei kemur ekki til greina sagði ég. Svo þetta endaði þannig að ég fór í sturtu utandyra á brókinni, á þann máta að félagi minn náði í tveggja lítra gosflösku og fyllti hana af volgu vatni og hellti yfir mig vatni svo ég náði ágætri sturtu, þú ert nú meiri kerlingin sagði hann nokkuð oft meðan hann náði í meira vatn !!! En sagðist sjálfur láta að duga að bursta tennur.

Dagurinn leið hratt, morgunmatur með nývöknuðum félaga vorum, síðan horft á kappakstur og skoðuð hjól og meiri hjól, þarna voru líka verslunarbásar með ýmsu "gúmelaði". Við keyptum eitthvað, gengum um í sæluvímu. Hittum fyrir blaðamenn frægs blaðs og komumst á forsíðu þess blaðs, já bæði við og hjólin okkar, orðnir heimsfrægir menn. Nú leið að einu stóru atriði mótsins, en það var þegar stjórn þessa mótorhjólaklúbbs, sagði frá því hvaða hjól hefði verið valið flottast og það reyndist græja endursmíðuð í tætlur af firmanu sem gerði við hjólin okkar tvö. Síðan hin ýmsu verðlaun fyrir allt og ekkert. Svo var komið að verðlaunum fyrir þá sem lengst voru aðkomnir ! Og hverjir skildu það nú vera jú við þrír, við vorum kallaðir upp fyrir framan hundruð hjólamanna. En við vorum vel undirbúnir því einn okkar hafði smíðað forláta grip eins og honum er einum lagið, á þessum fallega grip var festur íslenski fáninn sem við erum sko stoltir af (fyrir hrun!!). Félagar mínir höfðu ákveðið sín á milli að ég skildi hafa orð fyrir hópnum, enda sá eini sem var nýþveginn !! Þarna stóð ég og tók við verðlaunum fyrir Lengst að komnir á hjólum (með skipi) og hélt smá tölu um, þar sem ég þakkaði mömmu, ömmu og afa, vinnufélögum, samferðafélögum og svona í hefðbundnum fegurðardrottingarræðustíl !! sem og að þakka okkar gestgjöfum fyrir þessi glæsilegu verðlaun. Síðan sagði ég eitthvað á þá leið að við ætluðum að afhenda klúbbnum gjöf frá okkur (gjöfin var innpökkuð) sem væri smíðuð af félaga mínu, allt úr íslensku náttúrefni sem og að á þessari flottu gjöf væri sko fáni sem væri miklu miklu flottari heldur en fáni Englands þ.e. þessi union jack. Þessi gálgahúmor féll nú svona í misjafnan jarðveg, úff hvað þá hefði þetta verið eftir hrun. En ég bætti einhverju bulli við og náði að gleðja flesta uh held ég.

 

Mótið hélt áfram við hittum alltof mikið af fólki, svartadauðaflaskan tæmdist held ég og þá aðallega ofaní par frá USA sem þarna var statt. Meira horft á kappakstur og talað um hvað við hefðum verið flottir þarna á brautinni, sko við vorum búnir að fá okkur þrjá bjóra svo við höfðum afsökun, við ökum ekki ölvaðir. Dagurinn leið fljótt og svo var eitt allsherjar ball um kvöldið í stóru tjaldi sem og flottur matur og þrír bjórar. Þetta varð ein allsherjar skemmtun svona í átt að gömlu Sniglamóti, ja svona áður en menn fóru að mæta á bílum, með tjaldvagna, húsbíla og tala nú ekki um AA fundi á svæðinu,  já þegar Sniglamót voru súpa ala H og þrír bjórar. Við félagarnir þrír fórum að sjálfsögðu á kostum, vorum bara flottastir, ja minnir mig.

Næsti dagur hefst eitthvað svipað og sá á undan, nema að ég og hinn snyrtipinninn vöknuðum aðeins seinna en venjulega, það var sama leiðin og deginum áður, besta hjólið skoðað fyrst, síðan losað sig við vökva og síðan flöskuþvottur á mér, síðan að reyna að vekja félaga vorn og fara í morgunmat og kveðja alla okkar nýju vini. Nú skildi för áfram haldið og stefnt á gamalt víkingasvæði, sem og að skoða kirkjur og söfn og fá sér kannski þrjá bjóra. Í þessum víkingabæ var stór sýningarsalur sem sýndi hvernig víkingar fyrri alda höfðu lifað og búið, þetta var virkilegt flott hjá þeim, maður settist um borð í svona lita lest sem ók með mann þarna um í miklu myrkri, en það sem átti að skoða var vel upplýst. Áður en sýningar- ferðalagið hófst, þá voru okkur sagt að við mættum sko alls ekki taka neinar myndir, það væri stranglega bannað og menn fengju sektir og já vísað bara út. Lestin heldur af stað og tveir okkar hafa tekið þessar leiðbeiningar alvarlega og hreyfum ekki við myndavélum okkar. En eins og sönnum íslendingum sæmir þá eru reglur fyrir aðra og félagi minn er með svona tökumyndavél og heldur henni laumulega, en hann hafði myndað alla ferðina um England upp ef segja má svo. Við vorum ekki búnir að aka lengi með minilestinni þegar hún er stöðvuð í myrkrinu og einhver vörður grípur í félaga minn og segir honum aftur að það sé bannað að taka myndir, hann muni ekki segja honum þetta aftur, en þeir höfðu þá séð litla rauða ljósið á tökuvélinni.

Þarna gistum við í enn einu Bed & breakfast, en mitt herbergi man ég var allt bleikt, bleik rúmföt, bleikar gardínur, já bara allt bleikt, mig var farið að gruna að félagar mínir hefðu beðið sérstaklega um þetta herbergi því ég væri alltaf eins og nýþveginn kerling !! Ferðin var farin að styttast í annan endann og við farnir að huga að því hvaða leið væri best til að koma okkur að upphafsstað þ.e. þarna sem skipið okkar lagðist að. En við áttum í boði gistingu hjá þeim hjónum sem ráku barinn á hafnarsvæðinu. Í bakaleiðinni heimsóttum við mann sem hafði stöðvað til að bjóða fram aðstoð sína þegar sprakk á hjólbarðanum á besta hjólinu í upphafi ferðar. Hann átti svipað hjól og við en merkt annarri verksmiðju. Hann tók vel á móti okkur sem og konan hans. Já það voru bara allir boðnir og búnir ef segja má svo í þessari ferð okkar í að aðstoða okkur á allan máta sem viðkomandi gat.

 

 

Við erum mættir á hafnarsvæðið og hjónin góðu taka vel á móti okkur, en skipið er ekki væntanlegt fyrr en í fyrsta lagi deginum á eftir. Við fáum okkur þrjá bjóra og segjum þeim hjónum frá ferðalagi okkar um þeirra kæra land. Einnig segjum við þeim frá heimboði sem okkur standi til boða hjá mótorhjólaklúbb sem er með klúbbhús í bæ sem er ekki langt frá höfninni. Þegar þau heyra nafnið á klúbbnum þá renna á þau tvær grímur og karlinn segir: Þetta eru allt stórglæpamenn, það er eins gott fyrir ykkur að taka hjálmana með ykkur og vera með þá á hausnum, því það er öruggt að þeir berja ykkur og stela öllu sem þið eigið. En nei við trúum engu misjöfnu um aðra mótorhjólmenn, nei nei þetta eru allt sögusagnir !!

Pöbbaeigandinn ekur okkur á áfangastað við skiljum hjólin eftir því við hugsuðum okkar að fá okkur þrjá bjóra, því þeir sem buðu okkur sögðust myndu vera á pöbb sem væri rétt hjá klúbbhúsi þeirra. Gestgjafi okkar sem ók okkur lagði bíl sínum aðeins í burtu og sagði okkar hvert við ættum að ganga. Við leggjum á stað og ræðum svona okkar á milli hvort við séum að æða í einhverja vitleysu. Nei nei við erum sko alvöru, hræðumst ekki neitt. Við opnum hurðina að pöbbnum og um leið og við göngum inn í okkar leðurjökkum, merktir okkar heimaklúbb, þá snúa sér allir gestir staðarins við og hvessa á okkur augun, þetta er sko skuggalegt lið, einn þeirra er í hjólastól. Það skín útúr augum þeirra að við séum á röngum stað á röngum tíma= ekki velkomnir !! Við svona hikum aðeins og leitum með augunum eftir þeim sem buðu okkur og já þarna eru þeir og við göngum hröðum skrefum að þeim. Þeir bjóða okkur velkomna, allir fara að brosa, þeir koma hver á fætur öðrum til að taka í hönd okkar. Við erum spurðir hvar eru hjólin, þið getið geymt þau hjá okkur og svo gistið þið í klúbbhúsinu sem er hér skammt frá, já þeir urðu hálfu fúlir að við skildum ekki dvelja hjá þeim.

Það eru drukknir þrír bjórar, kvöldið líður hratt í bulli um mótorhjól og öllu því sem fylgir að vera mótorhjólamaður en það kemur að því að pöbbnum er lokað, þessir nýju vinir okkar segja: það kemur ekki til greina að þið haldið heim á leið, nei það er haldið að klúbbhúsinu, einhver er sendur eftir þremur bjórum og það er setið áfram lengi vel, þangað til allir þrír bjórarnir eru búnir. Við kveðjum þessa nýju vini okkar sem leyfðu okkar að kveðja án þess að lemja okkur og stela öllu af okkur. Nei þetta voru allt góðir strákar, ja ég man allavega ekki eftir neinni stelpu þarna. Við tökum leigubíl heim og hjónin fagna okkur eins og við værum að sleppa úr fangelsi.

 

 

 

 

 

Næsti dagur er tekinn snemma hjólunum er komið um borð og fyrir liggur lestarferðalag norður á bóginn til að fljúga heim. Þá kemur í ljós að sá sem vildi ekki baða sig mikið eða raka, var lestar og flughræddur og vildi því sigla heim með skipinu, eða okkur grunaði nú frekar að hann vildi sjá til þess að hjólin kæmust ósködduð á leiðarenda, því við höfðum einu sinni orðið vitni að því heima á Íslandi að félagi voru missti vald á hjólinu sínu í miklum sandi á þjóðvegi vorum og frekar enn að hjólið færi á hliðina og myndi skemmast þá lagðist hann undir það áður en það skall endanlega niður, bjargaði þannig hjólinu að mestu frá skemmdum, en skemmdi sjálfan sig eitthvað en það er nú allt önnur saga. Við kvöddum félaga vorn með tárin í augunum og sögðum honum frá því, að samkvæmt áræðan legum upplýsingum þá væru böð í borð í þessum skipum.

Við tveir héldum svo för okkar áfram fyrst með leigubifreið, síðan lestum nær allan daginn, en nú var ekkert viskí nei aðeins tveir bjórar. Gistingu fundum við eftir nokkra leit á áfangastað því flugvél vor fór ekki heim á leið fyrr en deginum á eftir. Þessi síðasti gististaður var líka Bed & breakfast, en sá lélegasti í öllu ferðalaginu, enda var þetta stórborg, en nú loksins fékk ég að sofa einn hjá félaga mínum, en hann kannski orðið fyrir vonbrigðum því hann var orðin góðu vanur, engin að fara í sturtu á undan honum og eyða löngum tíma í baðherberginu við að snyrta sig, en svona er lífið. Við enduðum daginn á veitingastað þar sem við vorum búnir að ákveða að fá okkur alvöru skoskt nautakjöt og gott rauðvín með eðalsteikinni. En gömul belja kemur uppí hugann við þessi skrif og litað vatn með. Það munaði ekki miklu að löggan væri boðuð á staðinn því við höfðum móðgað kokkinn sem og orðspor staðarins, með því að kvarta þó steikin væri svo seig að hnífur beit ekki á hana og þrátt fyrir góðan vilja og góðar tennur vildi hún ekki í sundur. Hefði hentað betur sem nagbein fyrir hunda. En við sluppum útaf staðnum eftir að hafa borgað fyrir matinn sem við borðuðum ekki. Flugið heim gekk vel og við tveir tókum á móti félaga okkar sem og skipinu með hjólunum nokkurum dögum síðar, já hann var ný rakaður og lyktaði eins og 10 dollara gleðikona, hvað hafði eiginlega verið að gerast um borð í þessu skipi , voru kvenmenn um borð. Nú tel ég þessari sögu lokið og þó það séu liðin nokkuð mörg ár síðan þessi ferð var farin, þá lifir hún enn ljóslifandi, frábær ferð með góðum vinum, sem munu verða vinir þangað til síðasta ferðin er farin.

Ferðasaga þessi var skráð af vitringi nr. 2

p.s. söguhetjur þessarar ferðar voru: Haukur Richardsson, Torfi R. Hjálmarsson og Ólafur R. Magnússon.

 

 


04.03.2015 23:39

Styttist í Isle of Man


Alltaf jafn ótrúlegt að sjá klippur úr þessum keppnum !!!!


27.02.2015 12:29

R1 2015

Hér er smá brunaklausa um nýja R1
Hjólið er með mörgum nýjungum sem eru að virka vel, og að auki er hjólið mjög töff.
Enn er þetta frábæra stjórnkerfi 123 ekki að virka hjá mér, og get ég því ekki sett inn nýjar myndir, en þessi hefur verið byrt hér áður, látum hana duga í bili.



Yamaha YZF R1 2015


Hverjum langar ekki í 200 hestafla græju sem leikur sér að því að fara í ++ 300 km hraða, þ.e.a.s. ef ökumaður þorir því (á lokaðri braut að sjálfsögðu). Blaðamenn mótorhjólablaða hafa kvartað yfir því að hálfgerð kreppa hafi staðið yfir í nokkurn tíma vegna nýrra superhjóla, þ.e.a.s. þessi eins lítra hjól hafa í raun staðið í stað í nokkurn tíma. En nú hafa Yamma menn tekið til hendinni og komið með alveg nýtt R1 og líka sérútgáfu sem kölluð er R1M. Þessi nýja græja er svo hlaðin tölvustýrðum búnaði að öllu er stýrt með "rafheila", t.d. hvernig átak til afturhjólbarða er stýrt miðað við hvernig þú hallar hjólinu, ef þú prjónar, ef þú "slædar" og þessi búnaður er samtengdur við ABS bremsukerfi hjólsins. Allt þetta er sótt frá reynslu manna frá MotoGP.

Reynar er ofangreindur búnaður búin að vera til um tíma, en hefur verið verulega endurbættur, þannig að margfalt minni hætta er á að þú missir stjórn á hjólinu. Gæti það orðið svo að jafnvel "slarkfær" ökumaður verði góður þ.e.a.s. tölvan leiðréttir alla vitleysu sem ökumaður gerir !!?? Allir þessir skynjarar skynja halla hjólsins, hvort það halli fram (við hemlun) eða framhjól sé á lofti, tölvan endurles allt 125 sinnum á sekúndu, þannig að lítil hætta er á að þú "slædir" hjólinu í götuna, eða prjónir yfir þig.

En hvað segja prufuökumenn um þetta allt saman, er búið að taka alla skemmtun frá mönnum ?? Nei hjólið virkar léttara og minna um sig, einnig aflmeira og þér líður eins og þú getir í raun allt án þess að bíða tjón af. Jæja hvað veldur því að þessi græja er svona skemmtileg og virkar svona flott: Mótor er alveg nýr, er fjögurra strokka línumótor 998cc, fjórir ventlar per strokk, sveifarás er í raun frá GP hjólinu, stimplar eru það sem kallað er short-skirted, stimpilstangir eru úr titanium, þjappa er 13.0:1, gírkassi er sex gíra og kúpling er að sjálfsögðu "slipper" = læsum ekki afturhjóli við að skipta niður. Hestöfl er sögð 200 hp.

Grindin er líka alveg ný Deltabox er 10mm styttri en á fyrra hjóli og þar með verður hjólið "sneggra" í meðförum. Pústkerfi er úr titanium sem og hljóðkútur sem er að miklu leiti undir hjólinu, felgur eru tíu bita úrmagnesium og allt er þetta hugsað til að létta hjólið. Fjöðrun er KYP og framdemparapípur eru 43mm, hreyfisvið/fjöðrun framhjóls er 4.7 tommur. Öll fjöðrun er stillanleg að sjálfsögðu. Að framan eru tveir fljótandi 320mm bremsudiskar og bremsudælur eru fjögurra stimpla frá Nissin. Þyngd hjólsins er sögð 439 lbs. með bensíni og olíu, besíntankur er úr áli, einnig hugsað til að létta hjólið. Margir þekktir atvinnuökumenn hafa prufað hjólið og þeir hæla því allir og segja að þetta nýja hjól sé margfalt betra til brautarakstur því það megi bara skella brautarhjólbörðum undir græjuna og fara að keppa, það var alls ekki hægt á eldra hjólinu, þar þurfti að fara í alls konar endurstillingar o.fl. Lesa má miklu meira um hjólið, þ.e.a.s. miklu nákvæmari lýsingu á öllu þessu tæknilega á netinu.

Stolið og stílfært af netinu

Óli bruni



24.02.2015 08:52

Landsmót bifhjólafólks 2015



Landsmót bifhjólafólks 2015 verður haldið í Vestmannaeyjum fyrstu helgina í júlí.
Stjórnin er búin að vera að vinna að hinum ýmsu málum í kringum mótið, megin atriðin komin á hreint en enn nokkrir lausir endar sem eftir á að ganga frá.
Bæjaryfirvöld hafa tekið vel í þetta ásamt lögreglustjóra. Það verður mikið í gangi á eyjunni okkar þessa helgina þar sem goslokahátíðin verður haldin á sama tíma.
Eimskip ætlar að bjóða upp á aukaferð með Herjólfi ætlaða gestum á landsmótið, við eigum eftir að festa tíma á aukaferðina.
Landsmótið verður svo haldið í Herjólfsdal, og veðrið verður örugglega fínt.

Ef fólk er tilbúið að aðstoða við að gera þessa helgi flotta þá óskum við hér með eftir því fólki.  Þetta verður bara gaman.

Kveðja

stjórnin.

19.02.2015 12:19

HONDA

Enn er vesen að koma myndum inn,, þannig að þessi færsla er myndalaus til að byrja með.


Honda CBR1000RR


Sannar sögur segja að á heimasíðum mótorhjólafélaga eigi að vera a.m.k. ein ný mynd af Hondu dag hvern og fjallað sé skriflega um einhverja Hondu einu sinni í viku, en þetta er eflaust bara bull eins og margt annað, ekki satt ??

En við ætlum að fjalla um eina alvöru græju sem hefur verið vinsæl í mjög mörg ár og ekkert virðist lát á þeim vinsældum, skiljanlega segi ég, því meira að segja ég átti eitt í smá tíma eitt en fannst aflið ekki nóg !!!! og fékk mér því Harley !!

Honda CBR1000RR árgerð 2015 er nýjasta RR hjólið frá Honda kemur með 999.8 cc mótor og með tveimur yfirliggjandi knastásum og sextán ventlum, afl er gefið upp 133KW við 12.250 snúninga og togið er 114nm miðað við 10.500 snúninga. Þjappan er gefin upp 12.3:1, strokkar eru húðaðir með nickel silicon carbide sem á að endast líf hjólsins segja Hondu menn. Að sjálfsögðu er hjólið með beinni innspýtingu sem stýrt er af PGM-DSFI kerfi og þetta kerfi er hugsað til að stilla blöndu inná á  endurhannað hedd og með því aukið afl og tog. Einnig til að tryggja að mótor taki rétt við sér við allar inngjafir.

Kúpling er svona svipuð og í MotoGP hjólunum og er með slipper búnaði þannig að hraðar niðurskiptingar læsa ekki afturhjóli og sama á við fulla inngjöf, hjólið á aldrei að snuða á kúplingu. Með þessum búnaði á ökumaður að vera nokkuð öruggur með að afturhjól tapi síður gripi.

Grind er úr áli (die cast) og er byggð úr það sem kallað er Twin Spar grind, þetta gerir grind sterka og stífa sem er algjör nauðsyn fyrir svona hjól, sem er bæði nothæft á braut sem og meðal almennings. Allt er þetta lært af reynslu Honda á kappaakstursbrautum heimsins. Þyngd hjólsins er sögð 200 kg og þyngdardreifing er 51.6%/47.4%. Afturgaffall er úr áli og er frekar langur og það atriði er einnig sótt í MotoGP er með Unit Pro Link fjöðrun sem gerir það að verkum að afturhjólabarði heldur sér við malbikið og ökumaður finnur betur fyrir því hvernig hjólið hegðar sér við t.d. hressilega inngjöf útúr beygjum.

Áseta var endurhönnuð 2014 í samræmi ábendingar eigenda þessa hjóls og gerð meira svona líkari brautarásetu, standpedalar voru færðir aftar um 10mm, stýrið varð breiðara og lækkað aðeins miðað við fyrri árgerðir. Framdemparar eru frá Skowa eru 43mm og eru það sem kallað er Inverted (upside down) og eru með stimplum og kerfi sem kallað er BPFF og þetta er hönnun sem gerir það að verkum að það má bremsa hressilega sem og að taka hressilega af stað eða taka svona eina suðurey á þetta (prjóna). Afturfjöðrun er líka frá Showa og kallast BFRC, þetta er ný hönnun. Öll fjöðrun er stillanleg í báðar áttir.

 

 

Svo stýrið slái ökumann ekki eða láti illa við átök t.d. útúr beygjum þá er á hjólinu rafstýrður stýrisdempari, sem nemur ýmsa hegðun hjólsins og við allar aðstæður og hraða. Maður gæti bara farið að sofa áhyggjulaust við akstur !!! Tölvur sjá um nær allt !!! Felgur eru tólf bita, fram og afturfelgur er 17 tommu. Frambremsa er fjögurra stimpla, bremsudiskar eru tveir og eru fljótandi 320mm, afturbremsa er með einum stimpli og 220mm bremsudisk. Hjólið er hægt að fá með ABS og er þá fram og afturbremsa samtengd. Þetta bremsukerfi hefur verið hugsað og útfært þannig að ökumaður ætti ekki að fá titring uppí stýri við að taka hressilega á bremsum.

Mælaborð gefur þér ýmsar upplýsingar með LCD og sagt er að mjög gott sé að lesa á alla mæla við allar aðstæður. Einnig er mælir til að mæla tíma í braut og bíður hann uppá fjórar mismunandi stillingar. Mælaborðið sýnir þér einnig í hvaða gír þú ert. Hægt er að fá alls konar aukabúnað á hjólið frá Honda sjálfum t.d. hærra gler, hlíf yfir sæti að aftan þannig að hjólið sé eins manns (sem það er hvort er eð). Þessi skrif eru mikið stytt úr nokkrum greinum frá nokkrum blaðamönnum. En þeir segja allir það sama hjólið er frábært í akstri sama hvort það sé á braut eða meðal almennings, allur frágangur er til fyrirmyndar eins og nær alltaf frá Honda. Það ættum engum að leiðast á þessari græju. Allt annað tæknilegt sem og annað má lesa á netinu.

Stolið og stílfært af netinu

Óli bruni (Hondu notandi/eigandi)

 

 


16.02.2015 19:01

Svaka tjúbari

Superbike gaurar dagsins í dag eru harðir naglar með stáltaugar, en superbike gaurarnir í þessari klippu eru það líka x 10. Þessi klippa er frá keppni á Laguna seca brautinni í USA í AMA superbikeinu frá 1979. Í keppninni eru menn að prófa að setja camerur á hjól, og þess vegna eru myndirnar virkilega flottar, camerurnar eru aðeins fyrirferðarmeiri en GoPro þannig að ekki lét hjólið sem var með tank-cameru vel að stjórn en myndirnar flottar. í klippunni er líka farið yfir muninn á keppnishjóli og götuhjóli, og þarna koma einnig fram þónokkrar goðsagnir mótorhjólakappaksturs fyrir sjónir, þar á meðal  Wes Cooley, Eddie Lawson & Freddie Spencer. Það er magnað hvað hægt er að láta þessa þungu járnhlunka hlíða góðum ökumönnum.
Fyrir þá sem ekki eru nógu sleipir í enskunni þá er klippan textuð.

15.02.2015 19:03

Fínn pistill frá Óla orginal


Eitthvað er 123 kerfið að stríða okkur því ekki er hægt að setja inn myndir í augnablikinu, þær koma þá aðeins seinna, enn þetta er flott grein. Margt í boði í custom deildinni, þó svo margir orginalar séu ekki mikið hrifnir af þeirri deild, reyndar eru margir custom karlar hneykslaðir  á þeim sem vilja hafa hjólin sín orginal, en mitt mat er að bæði getur verið virkilega flott.


Custom mótorhjól

Það hefur orðið sprenging í sérsmíðuðum mótorhjólum undanfarin ár og þá aðallega eftir að þessir svokölluðu Chopperar hættu að vera vinsælir og þá aðallega útaf því að mjög mikið af þeirri smíði var ekki til að hjóla á, nema fyrir örfáar hetjur sem voru með sjálfspíningarþörf=no pain no gain, ja sko "lúkkið" var miklu meira atriði heldur en hvort gott væri að aka hjólinu, já já það er virkilega gott að aka hardtail með 280 afturdekki og auðvitað með sjálfsmorðs skiptingu (kúplað með fótum og skipt um gír með höndum) !!!

Reyndar hafa mótorhjóleigendur verið að breyta hjólum sínum í mjög margra tugi ára, t.d. í USA eftir seinna stríð, þegar Indian og Harley hjól voru strípuð til að létta þau og menn gerðu þau að sínu, svo Cafe racer hjólin í Englandi mest frá um 1950-1960 og lengur.

En undanfarin ár hafa komið á götuna í mjög mörgum löndum alls konar hjól t.d. street trackerar, cafe racerar, brat, street fighters o.fl. o.fl. Mörg fyrirtæki hafa sprottið upp í Englandi, Danmörku, Þýskalandi og USA. Þessi fyrirtæki eru t.d. Wrenchmonkees í Danmörku, Kaffeemaschine i Þýskalandi, Deus Ex Machina, Rocket Supreme, Revival Cycles, Falcon motorcycles og meira segja sjálfur Roland Sands (aðallega í Harley) hefur smíðað flottan cafe racer byggðan á BMW boxer hjóli sem BMW þróaði yfir í RnineT er segja má svo, já og mjög mörg önnur.

Aðall þessara nýju smíðameistara að þá sé ekki bara gaman að horfa á hjólið, nei það er alls ekki nóg, það verður líka vera gaman að aka því, einnig að það veki eftirtekt og sé þar með mjög sérstakt útlit. Flest þessara fyrirtækja hugsa um hvert smáatriði, allt falli saman í eina rétta heildarmynd. Mjög margar frægar persónur í þessum heimi hafa pantað sér hjól frá þessum smíðaaðilum og þar með gert þá fræga og um leið hefur verðið rokið upp í: rugl.

Í raun eru mikið af þessum nýju custom hjólum hrein listaverk og eins og áður sagt verðið eftir því. Nýleg hjól eru vinsæl í þessara breytingar t.d. Triumph Bonneville, Kawasaki W650, Harley Sporster og svo þau gömlu eins og BMW "air head" sem og t.d. Honda CB500-750 og jafnvel Kawasaki Z1 900 og 1000, en það hjól á auðvitað að fá að vera óbreytt !!! Það má breyta öllu er það ekki ?? Nú fara "orginalarnir" að roðna í framan og tala eflaust um guðlast !!!

Hægt er að panta hjól eftir eigin hugmyndum og smekk frá flestum þessara aðila, en biðin gæti orðið löng og dýr, sem og að þínar hugmyndir falla ekki alltaf að þeirra hugmyndum og þá sérstaklega þeirra sem orðnir eru frægir, því þetta eru orðnir frægir listamenn á sínu sviði, eða að áliti blaðamanna !! Verðið ja það hefur heyrst að þú eigandinn komir með þitt hjól og þessi smíði muni hugsanlega kosta þig a.m.k. 10þús evrur og sumt miklu meira. En eftirspurn er meiri heldur en framleiðsla svo verðið hækkar bara hjá þessum bestu.

 

En því ekki að gera þetta bara sjálfur ?? Jú þeir sem hafa gert það vita að þetta kostar mikinn pening ef þú ætlar að gera þetta vel. Ódýr mótorhjól sem henta í svona, reyndar hægt að breyta nær öllu, en er til virkilega ódýrt mótorhjól til að kaupa í breytingar hér á landi ? þ.e.a.s hjól sem gaman er að hjóla á, ekki bara horfa á. Við erum stödd á lítilli eyju langt norður í höfum og hér eru engir hjólakirkjugarðar eða partasölur fyrir hjólahluti. En látum ekki hugfallast því það má bara ýta á takkann á Ebay og þú hefur eignast hjól eða hlut í hjól og málið er leyst ekki satt og eftir að hafa ýtt á takkann á Ebay þá gætir þú jafnvel fengið fallegan bol í gjöf frá eiginkonunni merktan EBAY fyrir framtakssemi þína.

Stolið úr eigin haus og af netinu.

Óli bruni


13.02.2015 14:23

Ekki heilalaus tjúbari

Kíkið á þessa klippu.

03.02.2015 21:02

FJR Yahamaha


Yamaha FJR 1300ES árgerð 2015

 

Ekki er hægt að byrja fjalla um mótorhjól á nýju ári nema byrjað sé á næstbesta mótorhjóli heimsins þ.e.a.s. Yamaha FJR 1300ES, en vonandi fljótlega verður fjallað um langbesta mótorhjól heimsins Suzuki Bandit 1250 sem hefur verið verulega uppfært fyrir árið 2015 (ekki veitti af !!). Þetta álit um bestu hjól heimsins er samkvæmt könnun sem gerð var í frægum mótorhjólaklúbb sem kenndur er við Hafnafjörð, könnun þessi var framkvæmd samkvæmt sovéskri fyrirmynd !! En að öllu bulli slepptu !! þá snúum við okkur að þessu þekkta ferðahjóli og áður en lengra er haldið þá ætla ég á nýju ári að reyna stytta mínar greinar því heyrst hefur að engin nenni að lesa nema hámarkið svona ca. eina A4 síðu !! Því alltaf má bæta við þekkingu sýna með því að skoða meira um öll hjól á netinu.

                                                                

Nýja FJR-ið er alvöru nútíma supersport ferðagræja sem hönnuð er með löng ferðalög í huga, með miklum þægindum fyrir bæði ökumann og farþega og hægt að taka með fullt af farangri, mikið er af tæknibúnaði til að létta ökumanni allar aðgerðir sem og að auka öryggi og þægindi.

Vélin er 1298 cc, vatnskæld fjögurra strokka línumótor, með tveimur yfirliggjandi knastásum, er sextán ventla, gírkassi er fimm gíra (af hverju ekki sex??), blautkúplingu, er með beinni innspýtingu tölvustýrðri að sjálfsögðu. Bensíntankur er 6.6 gallon um 25 -26 lítra. Fjöðrun er tölvustýrð, hjólið kemur með "krúsi" en takki fyrir krúsið er vinstra megin á stýri, ABS bremsur eru standard, en fram og afturbremsa eru samtengdar, einnig með hituðum handföngum, framrúða er rafstýrð til að hækka og lækka að vild, afl til afturhjóls er tölvustýrt einnig, þannig að engin ætti að spóla sig á hausinn, ökumaður getur ákveðið þetta átak að eigin vali, en tölvubúnaður hjálpar einnig til, hann er kallaður YCC-T. Mælaborð sýnir þér nær allt sem þurfa þykir eftir margra ára reynslu við framleiðslu þessa hjóls. Handföng fyrir bremsu og kúplingu eru stillanleg. Hægt er að stilla sætishæð fyrir ökumann, sem og stýri. Allur þessi búnaður gerir hjólið að frábæru ferðahjóli. Hámarkshraði er rúmlega tvöhundruð, sem ætti að duga miðað við 90 km hámarkshraða hér á landi.

Pústkerfi er fjórir í tvo og að sjálfsögðu með öllu hugsanlegu mengunardóti og skynjurum til að tryggja rétta blöndu og þar með eyðslu. Hjólið kemur með tveimur hörðum hliðartöskum, en einnig er hægt að bæta við topptösku sem kemur að góðum notum og þá sérstaklega að þægindi farþega aukast við að getað hallað sér að topptöskunni, sem og að sjálfsögðu meira af farangri, þannig að makinn getur tekið með sér straujárn og fullt af aukaskóm !! Það er handfang á hlið hjólsins sem léttir átök við að koma hjólinu á miðjustandara. Framljós eru tvö og eru þau LED og hægt að stilla hæð þeirra miðað við hleðslu hjólsins.

Einnig eru a.m.k. framstefnuljós einnig LED. Ágætis geymsla er einnig undir sæti og þar eru einnig verkfæri. Þetta hjól er eins og sagan segir okkur frábært ferðahjól og hefur verið það í mjög mörg ár. Sjá einnig meðfylgjandi tækniupplýsingar.

Stolið og stílfært af netinu

Óli bruni


Flettingar í dag: 1417
Gestir í dag: 113
Flettingar í gær: 1004
Gestir í gær: 109
Samtals flettingar: 2433000
Samtals gestir: 440171
Tölur uppfærðar: 28.3.2015 21:47:41